വരണ്ട കടലാസുകൾ

തൂലിക തുമ്പിലെ മഷി ഒരു തുള്ളി പോലും ശേഷിക്കാതെ വറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു. എഴുത്തോലകള്‍ ചിതലെടുതിരിക്കുന്നു. എഴുത്ത് പലകകളില്‍ പുതിയ തലമുറ കോറി വരച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. വെളിച്ചവും മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇനി രക്ഷയില്ല. പുറ്റിലേക്ക് മടങ്ങുകയാണ് അവള്‍. വിഷമില്ലാതായവള്‍!




നിലക്കാത്ത ചിന്തകൾ കരിങ്കല്ലുകളിൽ തട്ടിയുടഞ്ഞു ചിതറി തെറിച്ചു പോകുന്നു. ഒന്നും സാധ്യമല്ലാത്ത ഏകാന്തതയിൽ ചുറ്റിവരയപ്പെടുമ്പോഴും
കൈയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാത്ത ഉയരങ്ങൾ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന കണ്ണുകൾ. അന്ധത അഭികാമ്യം!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ഒമ്പതു ദിവസങ്ങൾ

Image
കാക്കനാട്ടെ പിജിയിൽ നിന്നും കളമശ്ശേരിയിൽ അർച്ചന ചേച്ചി വാടകയ്ക്ക് എടുത്തു തന്ന പ്രൊവിഡൻസ് ഗ്രൂപ്പിൻറെ പെന്റാ ഹൗസ് ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിലേക്ക് ഊബർ ടാക്സിയിൽ പോകുമ്പോൾ ഭരതിനെ ചേച്ചി വിളിച്ചു. "എവിടെ എത്തിയെടാ?" "കരിപ്പാശ്ശേരി" "ഓക്കെ. ഞാൻ ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റുകൊണ്ട് അവിടെ എത്തും. നീ എത്തുമ്പോൾ വിളിക്ക്." "ശരി" "മെയിൻ എൻട്രൻസിൻ്റെ റൈറ്റ് സൈഡിൽ എ-ബ്ലോക്ക് ആണ് ട്ടോ." "ആ ശരി. എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം." ഒട്ടും താത്പര്യം ഉണ്ടായിട്ടല്ല. പക്ഷെ ചേച്ചി പറയുന്നത് ഇപ്പൊ അനുസരിക്കാൻ തോന്നാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും അമ്മ പോയിക്കഴിഞ്ഞു. ഒരു വിധം വേഗത്തിൽ തന്നെ പോകുന്നുണ്ട് ടാക്സി. എത്തിയെന്നു പറഞ്ഞു ചേച്ചി മെസ്സേജും അയച്ചിരുന്നു. മെയിൻ ഗേറ്റിൽ എത്തി ഏതു ബ്ലോക്ക് ആണെന്ന് ഡ്രൈവർ ചോദിച്ചപ്പോൾ ശങ്കയൊന്നും കൂടാതെ റൈറ്റ് സൈഡിലേക്ക് എടുത്തോളാൻ പറഞ്ഞു. എ-ബ്ലോക്കിന്റെ താഴെ തന്നെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു കക്ഷി. "വേഗം വാ. ഇത് കഴിഞ്ഞു എനിക്ക് ഓഫീസിൽ പോകാനുള്ളതാ." "സാറ്റർഡേ മതിയായിരുന്നെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ" "എടാ വീക്കെൻഡ്‌സ് ആണ് ഏറ്റവും ബിസി. ആരോഹി...
Read more

Myopia

I was startled to hear him scream "butterflies" at first, Then, I felt bad for him for two reasons. First, the obvious absence of the creature around the neck. Here, all we could see were the cloth lines that bore colored clips. The barrenness and the voids of the concrete woods Made the place wholesome here. Second, the obvious presence of an imperfection That you perceive the world beautiful. I can be the right person to talk about this, Because, I see "butterflies" too. And I see more.   I see everything clean, neat, and pretty, Everything far, misty, and romantic, and Every person, a character from a fairytale, Until they come near asking "what's up?" I stare and stare and stare, Yet unnotice the signboard that says, "Dead-end". Long back in our village, I never threw a stone for a mango North did I search for a cuckoo. I never got wet in the rain And many of my smiles have gone vain. Now it's him. He could inherit nothing better than...
Read more

Through the Kajal Smudged Eyes

Image
Letters roam around me, a to z, Yet I stand without any help. I look for a gap to gasp a puff of air. All I see are people Who carry venomous serpents on their tongues. I wish to be the last fume coming out of The black, weirdly twisted wick of a burnt out candle. I am crowded, instead, with The gallant flashes of fire flames, The black smoke of which chocks the tongue out of me. My inner wounds, still fresh, Are clogged and stinky with the oozing puss. The sinus cavities are clogged either. To empty them, I need a huge vacuum cleaner With sucking lips and an even cleaner heart Broad enough to tuck me in, entirely. My wealth was spent along the greenery of my life. Too meager to mention. The blood got dried up and got thickened That it is no more easy To drain it out through a cut-throat. It will freeze, instead, to a tree of veins, The roots of which will find their own way. I will still wait, the only option left, And see how it is going to end. Though, I even doubt the existence of ...
Read more